Πίνακες υψηλότερων διαστάσεων λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, προσθέτοντας τον επιθυμητό αριθμό διαστάσεων, π.χ. ένας κύβος του Rubik:
int rubiksCube[6][3][3] = {
{{0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {0, 0, 0}}, // Face 1 (e.g., Red)
{{1, 1, 1}, {1, 1, 1}, {1, 1, 1}}, // Face 2 (e.g., Green)
{{2, 2, 2}, {2, 2, 2}, {2, 2, 2}}, // Face 3 (e.g., Blue)
{{3, 3, 3}, {3, 3, 3}, {3, 3, 3}}, // Face 4 (e.g., Yellow)
{{4, 4, 4}, {4, 4, 4}, {4, 4, 4}}, // Face 5 (e.g., Orange)
{{5, 5, 5}, {5, 5, 5}, {5, 5, 5}} // Face 6 (e.g., White)
};
Είναι απαραίτητοι οι πολυδιάστατοι πίνακες;
Θυμηθείτε πώς αποθηκεύεται ένας δισδιάστατος πίνακας στη μνήμη και τον τύπο
i * Y + j για τη θέση του a[i][j]. Τι θα χρειαζόταν για να κρατήσετε τα ίδια
δεδομένα σε έναν μονοδιάστατο πίνακα, και τι κερδίζετε όταν τον λογαριασμό τον κάνει
ο μεταγλωττιστής;
Αριθμός στον οδηγό: Α12.6
(στο κεφάλαιο) ·
Μόνιμο αναγνωριστικό: slides-lec12-multidim-necessary ·
Σύνδεσμος: https://progintro.github.io/study/questions/slides/slides-lec12-multidim-necessary.html ·
Markdown (GitHub)